Odpowiedź: Zasady leasingu regulują przepisy Kodeksu Cywilnego Ukrainy Nr 435-VI z dnia 16.01.2003 oraz Ustawy Ukrainy Nr 723/97-RN „O leasingu finansowym” z dnia 16.12.1997.

Zgodnie z Kodeksem Cywilnym Ukrainy w umowie leasingu jedna strona (leasingodawca) przekazuje lub zobowiązuje się do przekazania drugiej stronie (leasingobiorcy) do użytkowania majątek stanowiący własność leasingodawcy i nabyty bez uprzedniego uzgodnienia z leasingobiorcą (leasing bezpośredni) lub majątek specjalnie nabyty przez leasingodawcę od sprzedawcy (dostawcy) zgodnie z określoną z leasingobiorcą specyfikacją i warunkami (leasing pośredni), na określony czas i za określoną opłatą (opłata leasingowa).

Zgodnie z art. 807 Kodeksu Cywilnego Ukrainy przedmiotem umowy leasingu może być rzecz niespożywcza (niezużywalna), indywidualnie oznaczona, zaliczona zgodnie z przepisami prawa do środków trwałych. Przedmiotem umowy leasingu nie mogą być grunty i inne obiekty rolne, a także inne rzeczy, jeżeli przepis prawny tak stanowi.

Majątek będący własnością państwową bądź komunalną odnośnie którego brak zakazu przekazania w użytkowanie i/lub posiadanie, może być przedmiotem leasingu w trybie określonym Ustawą Ukrainy „O leasingu finansowym”
Przedmiot leasingu podlega rejestracji w przypadkach oraz w trybie przewidzianym prawem.

W stosunkach związanych z leasingiem stosuje się ogólne regulacje dotyczące kupna–sprzedaży i umowy dostawy, najmu (dzierżawy) jeżeli przepisami prawa nie przewidziano inaczej.

Szczegółowe zasady poszczególnych rodzajów i form leasingu regulowane są odrębnymi przepisami prawa.

Remonty i obsługę techniczną przedmiotu leasingu przeprowadza sprzedawca (dostawca) w oparciu o umowę między leasingobiorcą i sprzedawcą (dostawcą).

Ryzyko przypadkowego zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotu umowy leasingu ponosi leasingobiorca, jeżeli w umowie lub przepisami prawa nie przewidziano inaczej.